Πόσο όμορφες ψυχές υπάρχουν γύρω μας που ήταν κάποτε παιδιά και τώρα έμαθαν πως να επιβιώνουν στην ενήλικη ζωή. Τι πιο τέλειο όταν κάνεις ένα ταξίδι στα παιδικά σου χρόνια. Ζούμε σε ένα σώμα ενήλικο και η ψυχούλα μας έχει ξεμείνει κάπου σε κάποια γειτονιά παίζοντας. Όταν έχω τις μαύρες μου, κάνω ένα ταξίδι στη γειτονιά μου και παίζω κρυφτό και μπίλιες με τον Μπάμπη, τον Ανδρέα και τον Χαρίση. Το παιδί μέσα μου μου λέει «ξεκόλλα μωρέ η ζωή είναι ωραία». Μια βόλτα στη γειτονιά…
